Wij wonen echt in een leuk dorp. Er zijn prima voorzieningen, goede scholen, er wonen leuke mensen en het dorp heeft veel groenvoorzieningen.

Maar die hondenpoep…

Helaas liggen die groenvoorzieningen vol met hondendrollen in allerlei soorten en maten. Onze dure gemeente heeft er blijkbaar nog nooit over nagedacht, dat er ook zoiets als hondenpoep containers bestaat. Het gevolg: een paar nette lieden nemen een schepje mee en dumpen de uitwerpselen van hun viervoeters in het putje, maar de meesten vinden het blijkbaar geen enkel probleem om hun honden overal behalve in hun eigen tuin drollen te laten draaien.

Maar lieve hondenbezitters, in de perkjes spelen kinderen. Of ze horen er te spelen, want geen enkele moeder die ik ken durft haar kinderen nog op de groenstroken te laten spelen. Hondenpoep staat bij mij met stip op nr.1 van zaken waar ik echt van ga kokhalzen, dus ik houd mijn kinderen tijdens onze wandelingen angstvallig bij de groenstroken vandaan.

Omgekeerde wereld!

Nu ben ik een grote dierenvriend, maar sinds mijn kinderen op de wereld zijn, heb ik een grondige hekel gekregen aan dampende hopen op mijn stoep, in ieder stukje gras dat er in mijn buurt te vinden is en zo af en toe zelfs in mijn voortuin. Laten we de zaken daarom eens omdraaien.

Dames en heren hondenbezitters, stelt u zich voor: op een dag kom ik langs met mijn twee lieftallige kindertjes. Die allebei ontzettend nodig naar de wc moeten. Ik zet ze neer op de stoep voor uw huis. Dan trek ik hun broekjes naar beneden, laat ze met hun blanke billetjes voor uw keurig gemaaide gazon neerknielen en roep: “Kom op jongens, drukken maar!” Een minuut later bent u in het bezit van twee onwelriekende bruine souvenirs. Ik trek mijn kroost de broek weer omhoog, zwaai nog even vriendelijk gedag en we vervolgen onze weg.

Wat zou u in dat geval doen? Volgens mij zijn er drie mogelijkheden;

  • a) U vindt het prima, uw hond poept immers ook regelmatig in/voor andermans tuin.  
  • b) U rent verontwaardigd naar buiten en geeft mij er verbaal flink van langs, want dit is toch wel ongehoord!
  • c) U belt de politie om melding te maken van een moeder met wildpoepende kinderen.

Ik vermoed dat optie B en C de meest waarschijnlijke zijn. Maar waarom zou u zich opwinden? De billetjes van mijn kinderen zijn heel wat smakelijker dan het achterwerk van uw hond (al is dit een enigszins subjectieve waarneming). En poep is poep: het stinkt, het is smerig, en je wilt het goedje liever niet in de buurt van je voordeur aantreffen. Denkt u daar alstublieft eens over na, als u de volgende keer uw viervoeter uitlaat. En neem voortaan alstublieft een plastic zak en een schep mee. Dan kunnen de kinderen in ons mooie dorp misschien op een dag weer ‘gewoon’ op het gras spelen.

GEEN REACTIES

LAAT EEN REACTIE ACHTER