In het begin kan je soms behoorlijk moedeloos worden als je baby huilt en er niet achter lijkt te kunnen komen waarom hij huilt. Maar ook later blijft het vaak lastig of vervelend dat je kleintje huilt en dat je niet goed weet wat er precies aan de hand is.

Huilen in de eerste maanden

In de eerste maanden zijn het meestal maar een paar dingen waarom een baby huilt:

  1. Honger: Vooral de jongste baby’s hebben nog erg vaak kleine beetje eten nodig omdat hun maagje nog erg klein is, daardoor is dit de meest voorkomende reden waarom baby’s huilen.
  2. Oncomfortabel: Je kleintje kan bijvoorbeeld last hebben van een vieze luier, te warm of te koud hebben (voel dit in hun nekje, en niet aan hun handen/voeten) , of misschien kleding die niet lekker zit of ergens knelt.
  3. Moe: Baby’s kunnen vooral in het begin erg snel moe worden. Probeer goed op de eerdere signalen te letten die jouw kindje af geeft vóór hij gaat huilen. Dit kan bijvoorbeeld zijn: in de ogen wrijven of gapen. Sommige kindjes gaan ook een beetje jengelen of piepen voor ze echt gaan huilen omdat ze moe zijn.
  4. Darmkrampjes: Vooral de eerste paar maanden hebben ze vaak last van darmkrampjes, ze zijn nog niet volledig ontwikkeld en daarom een stuk gevoeliger. Het beste wat je kunt doen is ze gewoon lekker bij je houden en knuffelen, het gaat echt over.
  5. Ziek: Als je het bovenstaande allemaal hebt uitgesloten kan het ook nog zijn dat je kleintje ziek is. Probeer goed op zijn gedrag (en temperatuur) te letten en probeer zo in te schatten wat je kleintje mankeert.

Waarom huilt je oudere baby?

In het begin zijn het vooral de bovenstaande redenen waarom een baby huilt, maar in de tweede helft van het eerste jaar zul je merken dat het huilen minder wordt omdat ze hun ‘nieuwe’ wereld steeds beter leren kennen en het nieuwe er af begint te raken. Omdat je kleintje zoveel leert en zich zo snel ontwikkeld zul je zien dat ze ook om andere redenen gaan huilen

Huilen om scheiding en/of eenzaamheid

Niet elk kindje heeft last van (hevige) scheidingsangst, maar vrijwel geen enkel kind zal het leuk vinden dat de gene aan wie ze zo gehecht zijn zomaar weggaat. Ze kunnen zich daardoor soms eenzaam voelen, terwijl er misschien toch (hele lieve) mensen om hun heen zijn. Ze moeten nog leren dat als je weggaat, je echt wel weer terug komt. Probeer je kleintje ook vooral gerust te stellen en niet zomaar weg te sneaken zonder dat ze het zien. Zorg dat wanneer het mogelijk is je ook regelmatig even terug komt, met steeds langere tussenpozen, zodat ze leren dat als je weg ben je ze niet voor altijd achterlaat.

Wanneer je je baby bijvoorbeeld naar de oppas of naar de crèche moet brengen, maak het afscheid niet te lang en probeer een bepaald ritueel aan te houden zodat ze weten wat er komen gaat. Leg ze ook vooral uit dat je even weg gaat, maar straks zeker weer terugkomt. Ook al kunnen ze niet praten, op die manier kun je toch een soort rust over brengen.

Huilen om iets onverwachts

Jullie vormen inmiddels al een tijdje een gezin, en hebben waarschijnlijk ook bepaalde vaste routines (onbewust) ontwikkeld. Wanneer je hier ineens van afwijkt, kan het zijn dat je kindje daar van bang wordt of in de war raakt en van schrik gaat huilen.  Wanneer je baby wakker wordt ziet hij normaal altijd eerst papa of mama. Als daar ineens iemand anders staat kan dat vreemd zijn voor je kindje. Geef je baby rustig de tijd om er aan te wennen!

Niet alleen wijzigingen in het oude vertrouwde, maar ook nieuwe ervaringen kunnen onverwacht zijn. Sommige baby’s vinden de nieuwe dingen juist reuze leuk en interessant, anderen hebben gewoon de tijd nodig om aan iets nieuws te wennen.

Blijf vooral zelf rustig en kalm, en straal dat ook uit naar je baby. Je kunt bijvoorbeeld je baby waarschuwen voor er iets onverwachts gebeurt door iets te zeggen of een gebaar te maken, ze zullen dit waarschijnlijk vrij snel begrijpen ook al zijn ze nog zo jong.

Huilen omdat je baby hulpeloos is

Je baby wil al een heleboel, maar nog niet alles lukt zelf. Dan kunnen er (vele) momenten van hulpeloosheid voorkomen. Wanneer je kleintje bijvoorbeeld zichzelf ergens klem gerold of gekropen heeft en niet meer weg komt. Je baby kan je nog niet vertellen dat het vast ligt, maar het kan wel huilen. Of een speeltje welke uit de box is gevallen, ook dan is de hulp van mama of papa nodig om daar weer bij te kunnen komen.  Maar ook wanneer iemand bij je op visite is en graag je baby even wil vast houden, je kleintje wil het niet maar kan dat nog niet uitleggen: het begint te huilen. Niet omdat hij de onbekende persoon stom vind, maar misschien gewoon omdat hij nog even moet wennen, of wakker worden of gewoon omdat hij geen zin heeft.

Huilen blijft waarschijnlijk nog wel even bijna het enige communicatie middel waarmee je kleintje je wat kan duidelijk maken, dus het kan een heleboel betekenen! Huilen is dus helemaal niet erg, maar gewoon een manier om te zeggen: Ik wil iets anders of ik heb een probleem help!

Boos of teleurgesteld

Als je baby wat meer mobieler begint te worden zul je zien dat het hulpeloze huilen minder wordt: het kan tenslotte zelf bij het speeltje wat buiten zijn bereik is gevallen. Dan zul je waarschijnlijk merken dat je kindje soms boos of teleurgesteld wordt omdat iets niet (helemaal) lukt.
Je baby zal zelf dingen moeten leren, maar dat gaat natuurlijk niet zonder hindernissen.

Probeer een gulden midden weg te vinden tussen te veel en te weinig hindernissen. Zorg dat dingen waar je kleintje echt nog te klein voor is uit het zicht of buiten bereik zijn zodat er niet iedere keer een strijd over hoeft plaats te vinden.  Maar zorg er wel voor dat je kindje wel uitdagingen genoeg krijgt om nieuwe dingen te kunnen leren, zie je dat het je baby echt nog niet lukt? Probeer het dan voorzichtig te helpen zodat hij ziet wat de oplossing is en er van kan leren. Misschien moet je wel 100 keer helpen, maar misschien heeft hij het ook wel na 2 keer door hoe het moet.

Wanneer is je baby een huilbaby?

Een normale baby huilt hooguit gemiddeld 1,5 uur per dag (wat ouders overigens vaak al snel opvatten als veel huilen).

Als richtlijn voor huilbaby’s wordt het volgende aan gehouden: je baby moet dan minimaal 3 weken, minimaal 3 dagen per week, minimaal 3 uur per dag huilen. Bij ongeveer 10 tot 15 procent van de baby’s is dit daadwerkelijk het geval. Een huilbaby kan de ouders behoorlijk tot wanhoop drijven, want niet altijd is wat aan te doen.

Doordat je baby veel huilt kunnen jullie ook in een vicieuze cirkel terecht komen: zowel de baby als jij worden moe en geïrriteerd door het gehuil en daardoor wordt het alleen maar erger. Probeer vooral rustig te blijven, en vraag om hulp als je het echt even niet meer trekt! Probeer ook vooral je baby te  ‘dwingen’ tot rust door bijvoorbeeld het dragen in een draagdoek (je kindje is dan lekker bij je, kan je hartslag horen maar kan ook niet veel bewegen waardoor hij vanzelf in slaapt valt) of inbakeren.

Wat zijn de paden die je kunt bewandelen als je baby echt veel huilt?

  • Probeer een medische oorzaak uit te laten sluiten door de dokter te raadplegen. Helaas kunnen deze niet altijd het ‘probleem’ vinden.
  • Zorg voor rust en regelmaat.  Hoe? Lees het boek van Ria Blom over Regelmaat en inbakeren.
  • Je kunt ook nog kiezen om bijvoorbeeld je kleintje in te bakeren of bijvoorbeeld overdag zo veel mogelijk bij je te dragen in de draagdoek.
  • Een bevalling gaat gepaard met behoorlijk wat geweld, osteopaten kunnen je baby controleren en eventuele knellingen verhelpen.

Andere ouders over huilbaby’s

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here