He he, je hebt het eerste jaar overleeft. Nu wordt alles makkelijker. Je kleintje wordt zelfstandiger, geen baby meer, en nu wordt het nog veel leuker. Maare, wat vergeet iedereen nou te vertellen over die dreumes tijd?

1. Alles nóg hoger weg leggen

Konden ze eerst nog niet bij iets wat midden op de tafel lag, nu natuurlijk wel want ze beginnen met rond wandelen en vooral dingen onderzoeken. Dus alles wat op tafel lag naar de dressoirs. Oh en natuurlijk een paar maanden later weer een plankje hoger want dan kunnen ze daar óók al bij.

Enne de kaarsen straks op tafel? Misschien even niet, volgend jaar weer een keertje. Zit je wel zo rustig.

2. Hop naar de speeltuin, en.. ren er maar achteraan!

Leuk, naar de speeltuin. Nu kunnen ze al veel meer dan alleen kruipen dus hophop op naar de speeltuin. Gevolg: kind rent van hot naar her, mama (of papa) er achter aan. Overal ongeveer 2,5 seconden, en dan weer het volgende onderzoeken.

Waarom zitten die andere mama’s zo lekker op een kleedje in de zon te kletsen en uit te rusten? En waarom ren ik achter mijn dreumes aan? (ps. dat komt straks echt wel goed hoor, maar als je net kan lopen is het ontzettend leuk om alles te verkennen..)

3. Die slaapjes, geniet er van, want voor je het weet…

Geniet nog heel veel van die lekkere dutjes over dag. Heerlijk nog even de tijd voor jezelf.  Want zomaar ineens wordt het er 1. Of misschien nog wel 0. In theorie hebben ze een middagslaapje nodig tot ze naar school toe gaan met een jaar of 4. Maar zal je net zien, die van jou houd het nét ff wat eerder voor gezien.

4. Ik wil die! En niet anders!

Zodra ze dichter naar de 2 jaar lopen (en sommigen al eerder) zullen ze een sterke eigen wil gaan creëren. Heel leuk. Ben je tóch ineens die moeder met dat gillende kind in de supermarkt die juist dát ene snoepje wil. En nee, niet net die andere. En dat ie er nog 1 thuis heeft liggen, maakt niets uit.

5. Eten? Ja doei, ander keertje!

Heb je zo een baby die de oren van je kop drinkt, en mogen ze fruit en groenten eten blijven ze door bunkeren. Zodra ze de 1 gepasseerd zijn (en eindelijk echt mee mogen eten) gaan ze ineens minder eten. Zit jij dan, met je verse gezonde verantwoorde maaltijd. Geen hap gaat er naar binnen.

Ze groeien natuurlijk een stuk minder hard dan in het eerst jaar, dus het is compleet normaal (en sommigen kunnen het amper eten wel jaren volhouden..). Pas als ze niet meer groeien of toenemen in gewicht hoef je je zorgen te maken. Maarja die opmerkingen van opa’s en oma’s (“wat eet ze weinig!”, “hij heeft geen hap genomen, issie ziek?”) maken je toch wel onzeker.

6. Alleen naar de WC? Voorlopig niet!

Kon je in het eerste jaar nog even de baby in de box parkeren, of sliep hij of zij veel. Zodra je dreumes een beetje mobieler begint te worden, dan volgt hij je nog ergens dan vanaf wanneer hij of zij kon kruipen. Dus hup, mee naar de WC. Vergeet het maar om alleen naar de WC te gaan, want juist omdat ze gaan lopen merken ze dat ze een eigen willetje hebben, dat ze een individu zijn en juist dat maakt ze bang, want mama kan dus kwijt raken. In de smiezen houden dus, en geen seconde uit het oog verliezen.

Als je een beetje handig bent zet je er gelijk een potje neer kan je dreumes daar op zitten en ook “plassen” (ook al komt er voorlopig nog niets) dan heb jij even je handen vrij. Of je zit nog te multitasken terwijl je zit te plassen.

7. Samen spelen met anderen, ja euh, soort van

Ze kunnen in de dreumesfase wel al een beetje contact zoeken met andere kinderen. Maar ze doen dat vaak heel handig door gewoon het speeltje te pakken wat de ander vast heeft. Dat die andere dan gaat blèren omdat hij er graag mee wilde spelen, dat zag ie ff niet aankomen. Duurt ook nog wel even voordat ze dat leren overigens. Dus verwacht nog niet te veel van “playdates”.

8. Nee is nee.. en dan wordt het toch stiekem ja!

Jippie! Je zegt “Nee, niet doen!” en je dreumes stopt. Hoera vooruitgang! In de baby tijd heeft vaak “nee” zeggen nog niet heel veel nut. Nu in de dreumes tijd gelukkig wel.

Beetje jammer alleen dat als je je omdraait de “nee” alweer vergeten is (je dreumes heeft nog totaal geen besef dat het “nee” dan nog steeds geldt, nee echt niet al lijkt het soms zo, dat komt pas als ze een jaar of 2 zijn). Dus met je neus er boven op, of alles maar weer hoger neerleggen ;).

9. Zei ze nou mama? Ja ze zei mama!!

“mamamamamamama”… Jaa ze zegt mama!! hoor je dat!! Mama! Ze zegt echt mama!

Zitten wij helemaal blij te worden van “mamamamamama”, is er iemand die bedenkt dat dat gewoon nog brabbelen heet. En niet gewoon het woord “mama” betekend. Dat het pas mama betekend als ze dat gericht zeggen tegen de juiste persoon. En niet in het wilde weg roepen. Maar toch zei ze mama. Ja. Mama!

10. Babytaal kan nu echt niet meer!

Waar de babytaal en de hoge stem in het eerste jaar juist goed is voor de ontwikkeling, is het in het tweede levensjaar (dus wanneer je kindje 1 is geworden) en begint met praten vaak beter om “gewoon” tegen ze te spreken. De meesten blijven hangen in het babytaaltje omdat ze dat zo lekker gewend zijn.

Maar wat nou als jij wel begrijpt waar mensen het over hebben en tegen jou ineens in babytaaltje beginnen omdat jij het zelf nog niet kan vertellen. Das niet tof toch?

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here