Wat zeg je in plaats van “Stop nu met huilen!”

0
374

Het valt soms allemaal niet mee, je probeert alle ballen in de lucht te houden en dan begint er (weer) een te huilen. “Stop nu toch eens met dat gehuil!” vliegt er dan zo uit.

Wist je dat op het moment dat je dat zegt ze je juist alleen maar om méér aandacht gaan vragen? Meestal als ze huilen willen ze je iets vertellen, op het moment dat je daar niet naar luistert zullen ze dat op andere manieren je proberen te vertellen. Ze willen zich begrepen voelen, ze zoeken je steun. Ook op momenten dat jij er even niet aan toe komt.

Achter huilen zit een boodschap

Als ze huilen uiten ze hun gevoelens, wanneer jij zegt “stop nu eens met huilen” leer je ze eigenlijk om gevoelens niet te tonen. Hun gevoelens doen er niet toe, ze zijn vervelend en lastig. Sta daar heel even bij stil wat dat kan betekenen voor hun latere leven, wat voor impact dat kan hebben.

“Listen earnestly to anything your children want to tell you, no matter what. If you don’t listen eagerly to the little stuff when they are little, they won’t tell you the big stuff when they are big, because to them all of it has always been big stuff.”
― Catherine M. Wallace

Wat kun je zeggen in plaats van “Stop nu met huilen”

Het belangrijkste wat ik je kan meegeven is: hoe erg het ook niet uit komt, probeer er toch de tijd voor te nemen en het serieus te nemen.

Toon begrip

Door begrip te tonen zoek je de verbinding op met je kindje. Als je eenmaal de verbinding hebt kun je gaan luisteren. Een paar zinnetjes op je op weg te helpen:

  1. Je mag best even verdrietig zijn hoor!
  2. Dat was schrikken he? Je had het helemaal niet zien aan komen of wel?
  3. Je vond het best spannend volgens mij?
  4. Je vind het niet eerlijk dat zij langer mag opblijven.
  5. Je wilt liever even alleen zijn, ik ga even hier zitten zodat ik wel in de buurt ben als je me nodig hebt.
  6. Je bent ontzettend boos zie ik!
  7. Je wilt heel graag die <vul maar in wat ze willen hebben> hebben!
  8. Je bent echt heel verdrietig he?
  9. Je mist <vul de naam in> heel erg!
  10. Je vind het best moeilijk.

Luister

Daarna is het tijd om te gaan luisteren en te kijken of je er over kan praten om het te verwerken of de volgende keer misschien te kunnen voorkomen! Ga echt eens met ze in gesprek, je zult je soms verbazen met wat voor oplossingen ze soms zelf komen!

Zo zit onze dochter op dit moment in het afzwemgroepje, dat vond ze de eerste keer best heel spannend. Daarom pakte ze de badrand even vast om bij te komen. Dat mocht natuurlijk niet van de meester (hij duwde haar hand van de rand na een waarschuwing) en ze moest door zwemmen. Daardoor was ze best verdrietig geworden. Na de zwemles heb ik even met haar over het voorval gekletst, wat bleek: ze vond het reuze spannend, wist niet dat het niet mocht en had daardoor niet meer het vertrouwen dat ze dat hele stuk kon zwemmen. Zo hebben we samen bedacht dat ze best af en toe even mag watertrappelen als “pauze”. De keer er op deed ze bij de eerste baan een paar keer watertrappelen en toen had ze het vertrouwen weer terug en zwom ze het zo uit!

Jij bent hun leermeester! Leer ze om gaan met emoties

Huilen is niets anders dan het uiten van emoties: je weet waarschijnlijk zelf wel hoe heftig sommige emoties kunnen zijn. Denk aan spanningen voor een examen, om iemand die overleed, tijdens de huwelijksceremonie, of misschien toen het uit ging met je (eerste) vriendje of vriendinnetje. Jij kunt je kinderen nu een headstart geven om te leren om gaan met gevoelens!

Luister naar ze, geef ze tools om er mee om te leren gaan. Leer ze wat ze voelen en waarom. En wat ze met die gevoelens kunnen doen.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here